Linda Rós 3.0

Ég er búin að uppfæra mig, er orðin Linda Rós 3.0 og annað eins eðal eintak hefur bara sjaldan sést !

Ég uppfærði upp í Linda Rós 2.0 þegar ég fór að takast á við kvíðann og núna þegar bakið virðist vera komið í lag þá var kominn tími á að uppfæra í Linda Rós 3.0. Ég veit nú ekki hvort það munu verða fleiri uppfærslur, en maður á nú alltaf að reyna að bæta sig !

Næstu 4-6 vikurnar mun ég bara passa upp á að bakið grói og fara í göngutúra og gera æfingar og svona til að þetta fari allt sem best. Ætla ekki að gera neitt sem gæti skaðað batann ! Ég mun svo fara á Hvítabandið að klára prógrammið þar, hvað svo… Það er stóra spurningin, ég er að velta fyrir mér að reyna að komast í STRONG áhugakönnunina. Þarf að komast í starf sem heldur geðheilsunni í sem bestu ásigkomulagi. Fyrir utan að vinna með dýr þá veit ég ekki alveg hvaða starf það er, kannski sækir maður bara um í dýragarði/dýraverndunarsvæði erlendis einhvern daginn. Þarf líka að finna mér varanlegt húsnæði en það fer væntanlega aðeins eftir starfinu, væri þess vegna til í að sækja um bara hvar sem er á landinu, kannski erlendis líka (fæ samt vægt panic kast þegar ég hugsa um að fara ein erlendis).

Kemur í ljós, kemur í ljós !

Ég svaf í nótt í rúmi sem ég hef yfirleitt verið slæm í bakinu eftir að hafa sofið í, ekkert vandamál ! Svaf á maganum án þess að þurfa að hafa kodda eða sæng undir mér og án þess að fá í bakið ! Gerði heiðarlega tilraun til að sofna snemma, var komin upp í rúm fljótlega eftir miðnætti, án tölvunnar ! en gat ekki sofnað, svo ég las til rúmlega 3, er að lesa bók sem ég fékk lánaða hjá Sigrúnu og Kim sem heitir On the Edge eftir Ilona Andrews, hún er alveg að halda mér við efnið.

Barnapían kom svo um 11 leytið og gaf mér að borða, við fórum svo í göngutúr niður að læk og tilbaka, ég moppaði svo aðeins yfir hluta af efri hæðinni og Guðrún þurrkaði af. Kalli og Benni komu svo og Kalli er að elda og baka fyrir mig ! YNDISLEGT !

Er farin að pissa eðlilega, skekkjan á bakinu minnkar með hverjum degi, er eiginlega orðin nokkuð eðlileg núna. Get staðið og labbað og setið og bara allt !

Er smá aum í kringum skurðinn, finn fyrir því þegar ég ligg á bakinu og svona, dofinn er enn í löppinni en truflar mig ekkert voðalega.

Mun passa mig vel næstu 4-6 vikurnar en eftir það get ég vonandi farið að gera allt sem mig langar til og meira ! Ætla kannski að reyna við ræktina ! Annars daglega göngutúra og fara eitthvað í sund !

Það kom mér rosalega á óvart í þessum veikindum mínum hvað margir sem ég héldu að myndu sýna mér stuðning, heimsækja mig, hressa mig við og svona gerðu það svo alls ekki. En aðrir sem ég átti engan veginn von á að myndu gera það, gerðu það. Maður sér held ég á svona stundum aðeins meira hvað býr í fólki, margt kom skemmtilega á óvart :-)

Ég vil sérstaklega þakka öllum sem heimsóttu mig og buðu mér í heimsókn ! Vil líka þakka öllum sem héldu mér félagsskap á netinu og öllum þeim sem sendu mér batakveðjur ! Þið eruð öll yndisleg ! *risa knús*

Ég fór á miðvikudaginn upp á spítala og talaði við svæfingalækni, aðstoðarlækni og hjúkrunarfræðing. Ég var ekki nógu ánægð með svæfingalækninn sem sagði þegar ég sagðist vera stressuð og að mig langaði alls ekki í aðgerðina að ef ég myndi fara til sjúkraþjálfara þá þyrfti ég ekkert á aðgerðinni að halda og sagði svo að ég væri svo ung og ég væri með léleg gen greinilega ! Eftir að hafa talað við hann þá lá við að ég væri hætt við aðgerðina ! En fór svo og talaði við yndislegan aðstoðarlækni sem ætlar að verða geðlæknir og myndi ég sko alveg vilja hafa hana sem geðlækninn minn, var mjög áhugasöm t.d um að ég hefði verið að læra árvekni. Hún sagði að ef brjósklosið (”risastóra brjósklosið”) myndi stækka meira þá gæti það farið að þrýsta á taugarnar og gæti valdið því að ég myndi fara að missa stjórn á þvagi og hægðum og missa tilfinningu í nærbuxnalínu og gæti valdið varanlegum skaða. Já nei takk, ég sannfærðist alveg eftir þetta að aðgerðin væri málið, kann vel við að hafa tilfinningu allstaðar og stjórn á þvagi og hægðum ! Ég fór svo heim með upplýsingabækling (sjá fyrri póst) og blöð um mætingu og fleira.

Tókst að fara að sofa fljótlega eftir miðnætti og vaknaði hálf 7 í dimmri íbúð en rafmagninu hafði slegið út um nóttina, sem betur fer þurfti ég bara að slá upp lekaliðanum í íbúðinni en ekki niðrí geymslu. Var frekar kvíðin fyrir þessu öllu en besti vinur minn undanfarnar vikur var á msn og það dreifði huganum og hressti mig að tala við hann (takk S.K fyrir allt!). Guðrún frænka kom svo og sótti mig um 7:20 og við vorum komnar upp á spítala um 20 mínútum seinna. Þá fór ég í sturtu og svo upp í rúm, um 8:45 var komið og náð í mig. Fór þá niður á skurðdeildina og þar fékk ég einhver lyf og saltvatn í æð og svo var ég bara svæfð. Ætli aðgerðin hafi ekki verið búin fyrir 10 og þá fór ég á vöknun, vaknaði þar með gífurlegan skjálfta í öllum líkamanum, fannst það mjög óþægilegt og hann var frekar lengi en svo hætti hann. Var komin upp á stofu um hálf 1 og fékk þá loksins eitthvað að drekka. Svaf svo að mestu fram að kvöldmat sem var um 7 leytið. Fiskibollur með kartöflum og belgbaunum eða eitthvað álíka, hefði verið betra með sósu en það mátti slafra þessu í sig. Fékk “appelsínusafa” með, veit ekki alveg hverjum datt í hug að kalla þetta appelsínusafa, smakkaðist eins og blanda af goslausu vondu appelsínu og vondu appelsínudjúsi. Fékk svo tekex með smjöri og osti aðeins seinna. Um kvöldið las ég bara og svaraði sms-um, uppfærði facebook statusinn einhvern tíman um daginn. Í morgun var ég svo vöknuð um 6 leytið, dottaði eitthvað fram að morgunmat samt og fékk brauð með smjöri og osti og ógeðslegt hálft epli og hrikalega vondan hafragraut í morgunmat.

Annars gekk aðgerðin bara mjög vel, ég er með dofa í hægri löppinni, neðst, sem er alveg eðlilegt eftir svona aðgerð. Svo voru vandamál með þvagblöðruna, var ekki að ná að tæma hana almennilega, var ómskoðuð alveg 6 sinnum held ég en það var alltaf minna og minna magn eftir í henni svo mér var hleypt heim á áætluðum tíma. Hitti lækninn og sjúkraþjálfara í morgun, fór svo í sturtu og Rúnar kom og sótti mig rúmlega 11. Sjúkraþjálfarinn var voða hissa þegar hún spurði hvort að doðinn væri meiri eða minni en fyrir aðgerð og ég sagði að það hefðu ekki verið neinir verkir eða doði í löppunum og spurði mig hvort ég hefði ekki örugglega verið í brjósklosaðgerð. Víst mjög óalgengt að þeir sem komi í aðgerðina séu með sprækar lappir.

Er núna komin heim í sveitasæluna, mamma setti rúm inn í stofu svo ég geti legið þar yfir sjónvarpinu og sef svo niðri. Ronja var ofsa glöð að sjá mig (ekki það að hún er glöð að sjá alla) en hún fór í sveitina um miðjan dag á miðvikudaginn.

Á bara að vera dugleg að hreyfa mig og gera æfingar og fara svo í sjúkraþjálfun og/eða bakskóla eftir 4-6 vikur.

Mér fannst svo áhugaverð þessi mynd af brjósklosinu, enda allir alltaf að spyrja út í hvað brjósklos er og svona svo ég bað hann Aron um að prenta út mynd fyrir mig, sem hann gerði með glöðu geði :-) Er s.s með 2 brjósklos á myndinni, þetta efra var tekið (stóra svarta bungan neðarlega á myndinni, í hvítu línunni), hitt er ekki neitt neitt og verður vonandi ekkert verra og er fyrir neðan.

Jæja það er komin dagsetning, næsti fimmtudagur (18. febrúar). Fer á spítalann í undirbúning á miðvikudaginn og svo aðgerð á fimmtudaginn og heim á föstudaginn. Ég er frekar mikið stressuð og lítil yfir þessu en reyni að horfa á gulrótina, vonandi leysir þetta mín vandamál svo ég geti farið að lifa eðlilegu lífi ! Sumir verða víst vinnufærir nokkrum dögum eftir aðgerð, aðrir 2-4 vikum seinna.

Stefni á bíóferðir, leikhúsferðir, út að borða ferðir, gönguferðir og fleira og fleira

Ber er hver að baki – brjósklos á Íslandi

Bakaðgerðir – Undirbúningur og eftirmeðferð – Heila- og taugaskurðdeild B-6

Ég er búin að vera nánast tekjulaus síðan í september/október ca. Var þar áður að fá sjúkradagpeninga frá VR og TR, er held ég enn að fá einhverja hundraðkalla á dag frá TR. Ég sótti um endurhæfingalífeyri og var að fá svar: “Ekki er unnt að taka afstöðu til umsóknar þinnar miðað við fyrirliggjandi gögn”. Æði !

Ég eyddi hundruðum þúsunda í heilsu mína í fyrra (læknar, sálfræðingar, sjúkraþjálfarar, lyf) svo það ætti nú að vera frekar augljóst að ég sé að vinna í mínum málum, gæti alveg ímyndað mér eitthvað meira skemmtilegt til að eyða peningunum mínum í ! og ég er í meðferð á Hvítabandinu (dagdeild geðdeildar) eða tja var það þar til bakið á mér fór í rúst, ég mun svo vonandi fara og klára prógrammið þar og læknisvottorðið kom þaðan…

Þetta er svo innilega ekki gott fyrir geðheilsuna mína :( Að vera tekjulaus og vita ekkert hvort ég fái eitthvað út úr kerfinu… mig langar hreint út sagt bara að fara að gráta ! Gífurlega pirrandi að þurfa alltaf að standa í öllu sjálfur í þessu heilbrigðiskerfi.

—————————-
Bréfið frá Tryggingastofnun:

Borist hefur umsókn þín um endurhæfingarlífeyri ásamt læknisvottorði frá X.X á Landspítala.

Umsókn þín verður tekin fyrir að nýju þegar umbeðin gögn liggja fyrir.

Á síðasta ári fór ég að reyna að lifa eftir “reyna allt einu sinni” (innan skynsamlegra marka) og að ögra mér mikið. Það tókst bara gífurlega vel og margt sem ég gerði á síðasta ári sem ég hefði sko ekki gert áður. Ég ætla að halda þessu áfram í ár ! :-)

Mér finnst alveg svakalega leiðinlegt að hanga svona. Ég kemst lítið úr húsi (get varla setið, gengið né staðið) hef ekki mætt á Hvítabandið síðan um miðjan desember og sakna þess svakalega, búin að missa af nokkrum útskriftum sem mér finnst mjög leiðinlegt. Það geta liðið dagar á milli þess sem ég hitti fólk, sem betur fer á ég nokkra góða vini sem koma að heimsækja mig.

Mig vantar kall til að stjana við mig (og til að stjana við!) ! Auglýsi hér með eftir einum ! Þarf helst að vera blár, 3m hár og með hala (en ég skoða ýmislegt!).

Núna væri snilld að hafa meðleigjanda (talandi um meðleigjanda, er búin að vera að horfa á allar seríurnar af How I Met Your Mother, snilldar þættir !)

Bara Lindan að standa !