Ég bý ein með hundinum mínum, stunda hlutastarf sem er alveg fínt en ekki draumastarf, stunda líkamsrækt, er stundum félagsleg og eyði miklum tíma ein heima. Þetta er oft voða fínt, en það vantar fyllingu í þetta. Vantar tilgang.

Það vantar the it factor í líf mitt!

Vandinn er bara að finna hann! Það væri nú ofsa gott ef hann myndi banka upp á, en ég bind vonir við að finna hann í náinni framtíð.

- gift draumaprinsinum
- með 1-2 börn
- búin að heimsækja allar heimsálfurnar
- eigandi einbýlishúss með litlum sem engum hávaða í kringum (frá umferð, nágrönnum o.fl.)
- búin að fara hringinn í kringum landið og kynnast því vel
- í vinnu sem gæfi mér mikið og ég væri rosalega ánægð og lífsglöð í
- að stunda líkamsrækt og útivist af afli
- vinamörg og í hóp/um sem brallar eitthvað skemmtilegt saman
- að borða hollt og gott og reglulega
- eigandi sumarbústaðar
- í mjög góðum málum fjárhagslega
- að ferðast reglulega, innanlands og utanlands
- búin að ögra mér reglulega og gera fullt af skemmtilegum og nýjum hlutum
.. eins og fara í fallhlífastökk, synda með höfrungum, vera zookeeper for a day og fullt fleira sem mér dettur ekki í hug núna
- fara í sjálfboðavinnu út í heim, vinna með dýrum eða fólki, eða bæði
- með blússandi lífsvilja
- með lítinn sem engan kvíða
- komin með sterkt bak
- bara almennt heilsugóð
- eigandi dýra
- búin að mastera hugleiðslu og stundaði hana á hverjum degi
- búin að mastera að lifa í núinu

við skulum sjá til hvernig þette fer. Ég læt ykkur vita í maí 2022, ef ég verð enn bloggari þá. ;-)

Ég skráði mig á námskeið í innhverfi íhugun síðasta vor, fékk ekkert svar, sendi seinna e-mail og var skráð á námskeið. En ég hafði áhyggjur af bakinu á mér á þessum tíma og hafði samband við þau í sambandi við það (skrifaði: “En ég var að spá hvernig þetta fer fram, krefst þetta mikillar kyrrsetu? Ég er nefnilega mjög slæm í baki og þarf alltaf að vera á smá hreyfingu ef ég þarf að sitja lengi” og fékk tilbaka “Það er ekki setið lengi í einu þar sem hver fundur er aðeins 1-1/2 klst”. Mér leist þá ekkert á þetta og afskráði mig, og fékk tilbaka: “Allt í fína. Móttekið..”. Ef ég hefði vitað að hver íhugun væri bara í 20 mínútur þá hefði ég pottþétt farið á þessum tíma. Núna kostar námskeiðið 30 þúsund en kostaði 10 þúsund þegar ég var að spá í þessu. Svo ég veit ekki hvað ég geri. Ég gæti hugsanlega fengið einhvern styrk frá Reykjavíkurborg. En æj mér fannst vanta eitthvað þegar ég var í sambandi við þau þarna. Mér fannst þetta of kalt eitthvað.

Ég fann svo námskeið hjá Hugleiðslu- og friðarmiðstöðinni þar sem mér var sagt að þetta væri ekkert mál, ég gæti bara setið eins og ég gæti og það væru ekki langar hugleiðslusetur í einu. Svo ég dreif mig þangað og fannst það námskeið æðislegt. Ég mæli alveg ofsalega mikið með því. Alveg yndislegt og hlýtt fólkið þar. Svo ég held ég geti bara verið þakklát fyrir að hafa ekki farið á hitt námskeiðið.

Höfundur bókarinnar sem er notuð á byrjendanámskeiðinu í hugleiðslu hjá Hugleiðslu- og friðarmiðstöðinni heitir Rob Nairn og á Wikipedia síðunni hans stendur m.a: “As he was instructed by the 14th Dalai Lama to teach meditation and Buddhism in 1964 and also instructed by the 16th Gyalwa Karmapa to teach insight meditation in 1979.” og “Nairn’s first contact with Buddhism was with a Theravadin monk in the 1960s, and he trained in this tradition for around ten years. From 1989 to 1993 he took part in a four-year isolation retreat at the Kagyu Samyé Ling Monastery and Tibetan Centre in Scotland”.

Mér finnst líka áhugavert að David Lynch reykir. Ég er alltaf að fá meiri og meiri andstyggð á reykingum og nógu mikla andstyggð hafði ég fyrir. En mér finnst að manneskja sem stundar hugleiðslu á hverjum einasta degi, tvisvar á dag, síðan 1973 ætti að vera búinn að ná einhverju ákveðnu stigi andlega og lifa heilsusamlegu lífi. Svo ég hef ákveðna fordóma fyrir þessu.

Mér fannst myndin æði. Mér fannst Robin úr How I Met Your Mother ekki vera á réttum stað þarna og ósátt við einn dauðdaga en annars var myndin alveg að rokka. Ég skríkti og klappaði saman lófum í bílnum eftir sýninguna. :-)

Ég er ofsa hrifin af mörgum svona ofurhetju myndum eins og Iron Man 1, Iron Man 2, Captain America, The Avengers, Thor og X-Men. Minna hrifin af Spiderman og alls ekki hrifin af Batman.

En núna veit ég hvað ég vil verða þegar ég verð stór!

Jæja kannski ekki alveg en það mun koma að því! Allavega hálfbera, veit ekki hvað nágrannarnir myndu segja við hinu. ;-)

Á þessum degi fyrir ári urðu kaflaskil í lífi mínu. Ég hrundi úr svona ca lífsvilja 8 í lífsvilja 0. Ég hafði upplifað nákvæmlega 5 vikur af sterkari lífsvilja en dauðalöngun, í fyrsta skipti síðan ég var barn. En svo kom dálítið upp á og ég hrundi aftur niður. EN ég upplifði annað mesta blómstursskeið mitt síðasta sumar, eins og sjá má á fjölda pistla sem ég skrifaði þá. Því þó þetta hafi verið það versta sem ég hafi lent í þá er þetta ein allra besta gjöf sem ég hef fengið.

Það sem drepur þig ekki, gerir þig sterkari.

Mér fannst lengi vel þetta vera ein fáránlegasta setning sem til væri og svo ósönn. En í dag veit ég hve sönn hún er. Ég þurfti bara að komast upp úr þjáningunni til að sjá það.

Í dag er ég í besta andlega jafnvægi sem ég hef nokkurn tíma upplifað. Ég er komin með smá bein í nefið og komin með mikið meira sjálfstraust og sjálfsöryggi.

Eina sem vantar í lif mitt er aðeins meiri tilgang. Sem ég þarf að leita að. Tilgangur kemur aðallega með vinnu eða fjölskyldu. Svo það er spurning með að fara að finna sér eitthvað sjálfboðaliðastarf og fara að huga að barneignum einhvern tímann í náinni framtið. Ég er allavega hætt leitinni að hinum eina sanna.

Í hinum fullkomna heimi myndi ég samt eiga mann og hugsanlega stjúpbörn til að eyða sumrinu með. Fara hringinn í kringum landið með honum og heimsreisu. Já ég sagði fullkomna heimi munið þið. :Þ

En í hinum aðeins minna fullkomna heimi sem ég bý í núna þá ætla ég bara að ferðast ein. Verst hvað það er dýrt svo ég ætla bara að ferðast stutt ein. Nema vonandi eina ferð til Akureyrar. :-)

Ég er hætt að nenna að auglýsa alltaf eftir fólki til að gera hitt og þetta með. Svona til lengdar þá verður það bara hálf sorglegt. Og alltof oft verður ekki úr neinu. Ykkur er velkomið að hafa samband við mig ef ykkur langar að gera eitthvað, ég er oftast til í flest, en ég er hætt auglýsingunum.

Ég bind miklar vonir við þetta sumar. Að ég muni upplifa fullt af skemmtilegum hlutum, nýjum hlutum, skemmtilegum tækifærum, skemmtilegum ferðalögum, skemmtilegum fjallaferðum, skemmtilegu djammi (edrú), skemmtilegum gönguferðum, og vera dugleg að fara út fyrir þægindahringinn :-) Að ég muni klappa saman lófum og skríkja af ánægju reglulega. :-)

Hápunktar síðustu ára (svona sem ég man eftir):
2009: Raufarhólshellir (Takk HH!), Gjábakkahellir (Takk HH!), River Rafting (Takk EBC, KHS og GLS!), þriðjudagsgöngufélagi (Takk ÍÞ!), Sumarbústaðaferðir (Takk RÞ!), Slakki (Takk RÞ!)
2010: Landmannahellir (Takk ÓO!), Bandaríkjaferð (Takk ÞE, KÞI, BJ og AKB!), Akureyri (Takk RSH, AFRK og FH!), Vestmannaeyjar (Takk VÞÞ!), Snæfellsnes (Takk HLJ!), Slakki (Takk AH, ÁR, MHJ!), fjallgöngur
2011: Búri (Takk ES!), Akureyri (Takk ÞE, RG, RSH og FH!)
2012: Dalvík (Takk EDA, SÁP og HBE!)

2012 stefni ég svo á 10 daga hugleiðslu í Englandi og ef ég fæ ókeypis gistingu einhvern staðar, eins og t.d í Danmörku þá ætla ég að skella mér þangað!

Ég mætti í vinnuna slöpp á mánudag, þriðjudag og miðvikudag en sleppti vinnunni á fimmtudag, föstudag og í dag. Ég fæ gífurlegt samviskubit yfir að sleppa vinnu! Svona er uppeldið, mamma segir að það hafi greinilega tekist vel. En bakið er alveg framar vonum, ég var eiginlega alveg frekar hálf skíthrædd þarna á fimmtudaginn.

Flest kvöld vikunnar er ég bara heima í kósý, er að horfa á eitthvað, lesa eitthvað, tala við einhverja á netinu og svo framvegis og finnst það alltaf fínt. Nema þegar ég er veik og þarf að eiga stefnumót við sófann eða rúmið.

ÞÁ ER GRÚTLEIÐINLEGT AÐ HANGA HEIMA!

En ekki lengur! Um daginn prófaði ég að setja saman hafragraut (hafrar, chia fræ, vatn og kanill), vanilluskyr og Bónus Múslí. Það var alveg ágætt en ég samt hálf kúgaðist við síðustu skeiðarnar. Daginn eftir prófaði ég að setja saman hafragraut, vanilluskyr, Bónus Múslí, trönuber, döðlur, banana og rúsínur. Í dag prófaði ég allt það sama nema bætti við goji berjum. Þetta finnst mér bara vera alveg ágætt! Eiginlega bara gott!

Fékk bara tilkynningu í inboxið mitt áðan um að lagður hefði verið inn peningur á bankareikninginn minn og fór svo inn á svæði þar sem ég get séð skjöl frá Tryggingastofnun og þar er greiðsluáætlun út 2012. Jeij!

Núna þarf ég ekki að hafa neinar fjárhagsáhyggjur út árið. Heldur get bara einbeitt mér að því að ná betri heilsu líkamlega og andlega. Eftir atvik gærdagsins er nokkuð ljóst að bakið á mér er greinilega ekki orðið jafn stabílt og ég hélt. Ég hef alveg tekið slæm tímabil eftir aðgerð en ekkert í líkingu við þetta. Bakið á mér á líka langt í land með að verða gott, ég gæti engan veginn unnið vinnu þar sem ég þyrfti að sitja í 7-8 tíma á dag. Ég þarf að geta staðið, setið og gengið til skiptis.

En já núna get ég haldið áfram að vinna í sjálfri mér líkamlega og andlega. Maður verður seint ríkur á örorkubótum en með þeim og hlutastarfinu mínu þá ætti ég að geta lifað án áhyggja og leyft mér að gera hluti eins og fara í bíó og leikhús og svona. :-)

Svo kemur í ljós hvað gerist árið 2013. Vonandi verð ég orðin tilbúin í meira starfshlutfall þá. Í augnablikinu er ég í 41,5% hlutfalli. Í sumar verð ég sennilega hjá múttu því frístundaheimilin eru lokuð í sumar. Í haust er ég búin að sækja um aftur á frístundaheimilinu og þá sennilega í svipuðu starfshlutfalli. Nema ég detti um eitthvað annað í millitíðinni sem mér líst vel á.

Update: Samkvæmt mati tryggingalæknis uppfyllir þú læknisfræðileg skilyrði fyrir greiðslum. Matið gildir
frá 01.03.2012 til 30.04.2013

Ég vaknaði upp í morgun með massa tak og verki og stingi í bakinu. Ég ætlaði ekki að komast úr rúminu, táraðist af sársauka, kom mér á lappir en hrundi á hnén út af verkjum. Fór að finna einhver lyf, sem ég geymi í efsta skáp svo ég þurfti að fara upp á stól, eigum við eitthvað að ræða það? En það hafðist að lokum.

Facebook status í morgun: Get ekki staðið, setið, legið, beygt mig eða neitt annað án þess að langa til að gráta. Velkomnir aftur í heimsókn elsku massa bakverkir. Ég vona að þið séuð í stuttri heimsókn. Hausverkur augnabliksins, hvernig í fjandanum á ég að fara að því að leggjast niður. :’( Ég hef ekki fengið svona verki síðan ég fór í aðgerðina.

En ég tók mér um 50 mínútur í að prófa að leggjast aftur í rúmið, gekk bara um íbúðina og reyndi að liðka þetta. Var að spá í að fara út í göngutúr en ekki viss um að ég kæmist í skó! Bölvaði að vera ekki með hita í gólfum því ég var að frjósa á tásunum og að koma sér í sokka í þessu ástandi er meira en að segja það! Að vera með svona massa tak og verki er ekki að rokka þegar maður býr einn!

Ég man líka núna af hverju ég var með sjónvarp í svefnberberginu. Ég get ekki legið í sófanum því hann er of harður og er því bundin við rúmið.

Svo er ég kvefuð og er að hósta og hnerra og það er sko meira en að segja það þegar maður er með tak í bakinu!

Hringdi í lækni sem sagði mér að taka Norgesic og Voltaren Rapid/Parkódín Forte blöndu. Verst að Parkódín Forte-ið mitt rann út í nóvember 2010 en það hlýtur að vera í lagi með það ennþá.

Ég er ofsa stressuð yfir að bakverkjavandamálið sé að koma aftur. :’(

Eftir aðgerðina er ég alltaf búin að vera með óþægindi þegar ég sit lengi eða stend lengi, sem endar í verkjum. En lagast alltaf fljótt aftur. Og ég hef getað gert allt sem mig langar til, eða flest. Þó ég þurfi enn að fara með bakpúða í leikhús, bíó og í bílinn. Og geti bara setið í takmarkaðan tíma. Líf mitt hefur s.s verið nokkuð eðlilegt. Hef bara þurft að passa mig og ekki sitja eða standa of lengi. Og passa að beita mér rétt, vera dugleg að hreyfa mig og ofgera ekki bakinu.

En þessir verkir eru 10 af 10 og stanslausir, og munu ekki lagast fljótt ef ég þekki þá rétt. En í gamla daga, fyrir aðgerð, þegar ég fékk þessa verki þá voru þeir vanalega í nokkrar vikur, ég bind miklar vonir við að þeir verði bara í nokkra daga max. Það er ekki séns að ég gæti gert neitt. Eins og ég segi, ég get ekki einu sinni legið í sófann frammi.

Ég er bara ekki lengur vön þessum verkjum og þess vegna er þetta mun erfiðara, eins og ég segi, táraðist ef verkjum áðan. En ég hef upplifað heila 2 mánuði með stanslausa svona verki. Fór svo í brjósklos aðgerð og þeir hurfu, þ.e þessir massífu massífu verkir. Ég vona að það stefni ekki í aðgerð aftur!

Ég var bara búin að gleyma að það sé hægt að finna svona mikið til!

Ég er samt alveg jákvæð og í andlegu jafnvægi. Ætla að vona það besta og að þetta gangi bara yfir.

Ég var að spá í að reyna að fara í göngutúr í dag en talaði við einn sem ég þekki sem mælti með að ég myndi sleppa því í dag en reyna frekar á morgun.

Update: tók fullt af lyfjum og er mjög friðsæl núna, uppdópuð og geng ekki í beinni línu, en kemst allavega úr rúminu með bara miklum verkjum, en ekki óbærilegum verkjum.

Update 2: Það er svo gott að eiga góða að. Þegar ég lá í rúminu í 2 mánuði með þessa sömu verki fyrir brjósklosaðgerð 2010 þá var ég voðalega ein í heiminum. Hitti eiginlega engan nema mömmu. Það liðu oft 7-8 dagar á milli þess að ég hitti manneskju. Það var voðalega sárt. En í dag hafa 4 mismunandi aðilar boðið fram hjálp sína. Ein kom með banana fyrir mig áðan og kíkti aðeins á mig, fékk líka lykla að íbúðinni, just in case ef ég yrði ósjálfbjarga og það þurfi að koma að hjálpa mér. Einn bauð að gera hvað sem ég þyrfti, lítið eða stórt og ætlar að elda á morgun. Einn bauðst til að þrífa og skúra fyrir mig! Á svona stundum sér maður sanna vini! :*

Update 3: Allt orðið mikið betra á laugardeginum, en er samt aðeins aum ennþá og að taka lyf.

Í fyrra var ég alvarlega þunglynd og með mjög alvarlegar sjálfsmorðshugsanir. Ég fór upp á geðdeild, fékk þessi lyf, tók þau að kvöldi og morguninn eftir birti til. Lífið varð betra. Þau tóku versta þunglyndið í burtu og mesta kvíðann. Ég hef verið á þessum lyfjum síðan en þau hafa aukaverkanir, eins og öll önnur lyf.

Kostir:
- Þau tóku í burtu versta þunglyndið (en áður en ég datt niður í versta þunglyndi þá upplifði ég 5 vikur af sterkri lífslöngun, án lyfjanna).
- Þau taka í burtu versta kvíðann.
- Þau hjálpa mér að sofa betur.

Gallar:
- Þau taka í burtu versta kvíðann, en skilja alveg slatta af kvíða eftir. Mér finnst ekki vera það mikill stigsmunur núna þegar ég er komin í gott andlegt jafnvægi, þegar ég var ekki í góðu andlegu jafnvægi þá fann ég meiri mun.
- Ég sef alltaf til hádegis, er rosalega þung og sljó fyrir hádegi, sem er ekkert sérstaklega gaman, sérstaklega á sumrin!
- Og ég hef þau grunuð um að valda miklu minnisleysi sem ég hef verið að upplifa síðan í desember, sem truflar mig mjög mikið. Mjöööög mikið! Ég hef verið að gleyma og týna hlutum (eitthvað sem er mjög ólíkt mér), gleyma nöfnum á fólki sem ég á að vita nöfnin á….

Síðan ég hætti á lyfjunum hef ég verið að vakna á milli 7-10. Ég er búin að vera veik síðustu daga svo ég er búin að vera að sofa til svona 10.

Í morgun er ég búin að vera vakandi heillengi, fékk mér hafragraut í morgunmat (bjakk) sem var þó aðeins skárri með viðbættu vanilluskyri (sem kallast þá víst hræringur! lærði það áðan) og Bónus Múslí. Í staðinn fyrir að mæta þreytt og ekki búin að borða neitt í vinnuna þá mæti ég frekar hress og búin að borða fyrir vinnu! Tja reyndar er ég veik svo ekki alveg það hress.

Status: Í hinum fullkomna heimi væri ég veik heima í dag. En þar sem ég er að drepast úr samviskusemi þá er ég farin að klæða mig fyrir vinnuna. Það eru svo margir veikir og í fríi að ég kann ekki við að tilkynna mig veika. Ég fór ekki á jóganámskeið á mánudaginn því ég var veik og ég fór ekki í bíó í gær því ég var veik. En ég mætti að sjálfsögðu í vinnuna! Mætti meira að segja í gær, veik, á frídegi!

Ég var á minnsta skammti, 50mg og veit að ef ég fer að finna fyrir þunglyndi, vaxandi kvíða eða svefnleysi að ég get alltaf byrjað á þeim aftur og fundið mun strax.

Mig langar líka að prófa kvíðalyf. Mig langar til að prófa að reyna að losna við kvíðann sem hefur fylgt mér daglega síðan ég var um 6 ára. Ég man ekki og veit ekki hvernig það er að vera ekki kvíðin.