.: Ronja :.

Hún Ronja er stundum dálítið óþekk, fer að gera eitthvað sem hún veit vel að hún má ekki gera. T.d er voða mikið stuð að naga basthúsgögnin inni í stofu, við heyrum í henni en um leið og við hreyfum okkur til að fara til hennar að skamma hana þá kemur hún hlaupandi til okkar voðalega saklaus á svip. Mér tekst einstaka sinnu að læðast að henni ef ég er í þykkum sokkum og fer mjög hljóðlega um.

Ef maður kallar og spyr “Hvað ertu að gera” þá kemur hún líka hlaupandi voða saklaus ef hún er að gera eitthvað sem hún má ekki gera, annars kemur hún ekkert.

Ronju langar alveg svakalega til að fá að kúra uppi í rúmi hjá okkur, hún átti til að stökkva einu sinni og einu sinni upp í rúm en var alltaf rekin þaðan og reyndi þá ekki aftur vikum saman. Nú aftur á móti held ég að hún sé að vonast til að ef hún sé nógu þrjósk þá fái hún á endanum að vera upp í rúmi. Hún stekkur upp, ég rek niður, hún fer niður og eitthvað, kemur svo aftur stuttu seinna og reynir aftur.

Hún veit svo innilega að hún má þetta ekki og hún fer í alveg svona varnarstöðu þegar hún er komin upp í rúmið. Ég á svo erfitt með að banna henni þetta en við viljum ekki hafa hana uppi í rúmi út af ofnæmiskerfinu hjá Bjössa og þó það sé voða fínt að hafa hana uppí þegar hún er hrein og þurr þá langar mig ekki til að fá hana upp í þegar hún byrjar að lóða eða þegar hún kemur blaut inn.

Eins og ég hef sagt þá er Ronja ekki matvönd, hún borðar allt ! Hún er kannski steinsofandi einhvern staðar og rumskar ekki þó maður sé að kíkja á hana, en um leið og maður opnar hurð í eldhúsinu þá er hún mætt á svæðið og horfir á mann með þessum stóru hvolpaaugum og maður fær alveg gífurlegt samviskubit yfir að henda ekki öllum mat sem til er á heimilinu á gólfið til að leyfa henni að borða eins og hún vill.

Ég var með peru um daginn sem var orðin dálítið gömul og mig langaði ekki í hana svo ég setti hana á gólfið. Ronja var mjög sár þegar ég tók hana af henni, hún hefði klárað hana ef hún hefði fengið.

Við Ronja kláruðum hvolpanámskeiðið í síðustu viku. Hún stóð sig ekki voðalega vel greyið í verklega hlutanum, bæði tapar hún allri einbeitingu þegar hún hittir hina hvolpana og eigendurna og svo var blautt úti þó það hefði reyndar ekki verið blautt þar sem við vorum. Hún er svo mikil pempía að hún leggst ekki í bleytu, bara ekki að ræða það. Henni er svo illa við að vera blaut að þegar hún kemur blaut úr göngutúrum eða úr baði þá hleypur hún um alla íbúð eins hratt og hún getur og nuddar sér í ýmsa hluti, mottur, grindina sína, ofna, veggi… til að reyna að þurrka sér.

En við allavega útskrifuðumst með 100 stig á bóklega og 80 stig á verklega. Erum komnar með afslátt af hundagjöldunum og kunnum heilmikið meira en áður en við byrjuðum. Ég mæli tvímælalaust með að allir fari á hundanámskeið, sérstaklega ef fólk er í VR (þeir sem eru í VR safna stigum í fræðslusjóð og geta fengið greitt úr honum helminginn af námskeiðsgjaldinu, ég átti tæp 90 stig og notaði 12 stig í þetta, hvert stig er þúsund kr).

Ronja fór í augnaðgerð 8. október, hún fæddist með húðflögur á auganu og á þeim uxu hár.

Hún var alveg voðalega æst hjá dýralækninum, róaðist ekki niður fyrr en það var búið að sprauta hana greyið, hún hefur vitað að heimsóknir til dýralæknisins myndu ekki þýða neitt skemmtilegt. Við tókum hana svo sofandi heim og hún svaf megnið af kvöldinu í bæli inni hjá mér, pissaði alveg rosalega á sig greyið.

Við þurfum svo að setja augngel í augun í nokkra daga og gáfum henni hálfa töflu af róandi. Augað var rosalega rautt í langan tíma og fyrstu dagana lak rosalega úr því, hún átti oft í erfiðleikum með að halda því opnu.

En núna lítur þetta mjög fínt út.

Fyrir aðgerð:

Ég keypti grind í Dýrabæ fyrir tæpum 2 mánuðum, 75 cm á hæð, okkur var sagt að Cavalier færi aldrei yfir minnstu grindina sem er 60 cm á hæð en ég vildi nú ekki taka sénsinn svo ég tók einni stærð ofar. Hún Ronja gerði sér lítið fyrir og vippaði sér yfir þetta áðan svo nú er spurning um að fara bara í stærstu sem er 105 cm á hæð eða kaupa svona grind með þaki.. Ætla að athuga hvort ég geti selt hina fyrst.

Update: Seldum hina og keyptum nýja.

Eftir lélega frammistöðu á síðasta hvolpanámskeiði þá fór ég í það á fullu að kenna Ronju að liggja. Ætla sko ekki að eiga lélegasta “barnið” í bekknum aftur ;-)

Það tók smá tíma en nú er hún farin að liggja á fullu, en bara fyrir mútur eins og er. Hún er farin að ganga það langt að ef hún sér mann með eitthvað girnilegt (sem er nú eiginlega allt í hennar huga, m.a ryk!) þá er hún farin að leggjast áður en maður segir nokkuð !

Ronja fer í gegnum ákveðið ákvörðunarferli áður en hún skítur. Hún byrjar rólega að labba um og þefa svo fer hún að fara hraðar og hraðar þefandi um svæðið til að finna akkúrat rétta staðinn. Þetta ferli tekur einhverjar mínútur. Hún hefur bara einu sinni skitið inni sem er víst algert kraftaverk með hvolpa. Nema áðan var ég búin að eyða svona 2-3 tímum í að þrífa íbúðina og m.a skúra allt. Ronja var heillengi úti en var farin að hamast á hurðinni til að komast inn svo ég hleypti henni inn, ég fór svo inn á bað og þegar ég kíkti fram að sjá hvað hún var að gera þá var mín bara komin í skítastellinguna og ætlaði að skíta á nýskúrað gólfið ! Ég hélt nú ekki, greip hana og henti henni út. Sem betur fer hélt hún í sér á meðan !

Ronja á sér nokkra uppáhaldsdrykkjustaði, heima vill hún helst drekka úr baðkerinu eða sturtunni (fyrst var sturtan efst á lista og ef hún fékk ekkert þar þá fór hún ofan í baðið en núna vill hún helst bara baðið). Uppi í bústað vill hún drekka hjá steinunum við fuglabaðið eða úr sturtunni.

Henni finnst allt gott sem hún hefur smakkað, sumt sem við höfum gefið henni og sumt sem hún hefur gripið af gólfinu (gúrka, paprika, gulrót, tómatur, ostur, poppkorn, kjúklingur, cheerios, korn flakes, kex ofl.) , tja nema þá kannski þurrmaturinn en hún borðar hann samt vel. Henni finnst æði að fara í berjamó og er þá hrifnust af bláberjunum en nartar aðeins í krækiberin. Hún étur þau sjálf af lynginu.

Hún er oftast mjög góð að gera allt úti, hefur einu sinni skitið inni en pissað nokkrum sinnum. Aðallega þegar við erum ekki nógu dugleg að setja hana út eða þegar veðrið er leiðinlegt.

Hún er farin að vakna sjaldnar á næturnar. Í gærkvöldi fór hún t.d út að pissa um hálf 12, vaknaði svo um 6 leytið og pissaði og skeit úti og svo aftur um 10 leytið.

Við erum á hvolpanámskeiði og erum búin að fara í þrjú skipti. Í fyrra skiptið var hún heima og það var bóklegur tími en í seinna skiptið var verklegur tími þar sem hún fékk að hitta 2 bræður sína og 1 eldri cavalier tík og 1 eldri cavapoodle tík. Mjög fyndið að sjá að systkinin leituðu mikið meira í hvort annað en í hina hundana á námskeiðinu.

Hún kann að sitja, vera kyrr, koma (þegar það hentar henni), fara inn í búr, fara út og koma inn (þegar það hentar), að hún megi ekki fá nammi fyrir framan hana fyrr en hún hefur horfst í augu við mann og maður sagt gerðu svo vel. Er aðeins farin að kunna að leggjast.

Hún geltir voða sjaldan, aðallega bara á ketti sem hún kemst ekki að og á hluti sem henni finnst vera eitthvað dularfullir. Eins og t.d Fréttablaðiðssnifsi sem fauk inn í girðinguna hennar um daginn. 

Hún er mjög hrifin af öllu mannfólki. Hrifin af hvolpum en ekki jafn hrifin af fullorðnum hundum, veit ekki alveg hvernig hún á að haga sér og vill bara skríða upp í fangið á mér.

Hún fór í fyrstu dýralæknaheimsókninna eftir að við fengum hana um daginn og fékk bólusetningasprautu, hún fór frekar illa í hana því hún vældi allt kvöldið þó enginn væri að koma við hana, hringdi í ræktandann sem hafði ekki heyrt annað eins. En hún jafnaði sig sem betur fer.

Hún hefur farið í 2 passanir, í bæði skiptin til ræktandans. Í annað skipti út af misskilningi, ég ruglaði saman helgum og hún fór því í smá föstudagsheimsókn og fékk að leika sér við systur sína, bróður sinn og ca 18 aðra hunda. Hún var frekar lítil í sér fyrst þegar hún koma. Helgina á eftir fór hún og var í tvær vikur, var mikið sjóaðri þegar hún mætti þá á föstudeginum.

Hún er algert klifurdýr, þegar hún er úti þá stekkur hún upp á grillið (fyrst upp á sólstól og svo upp á grillið) og situr þar. Um daginn vorum við með pizzu á ofnskúffu ofan á eldavélinni, hún gerði sér lítið fyrir og stökk upp á eldhússtól og þaðan upp á borðið og fékk sér að borða. Ræktandinn setur grindur í kringum rúmið sitt á daginn svo hundarnir komist ekki upp, Ronja fór samt tvisvar upp í rúm, fyrsti hundurinn hjá henni sem hefur gert þetta ! Upp í bústað um daginn tók ég hana með mér inn á bað þegar ég fór í sturtu og hún fór upp á klósettið og sat þar (eins gott að muna að loka því alltaf)